Art + Religion in Russia gemeentemuseum den Haag		use 'F11' to view full screen, exit
Dmitry Nalbandian (1906-1993) For the Happiness of the People (Sitting of the Politburo) 1949 Oil on canvas 280 x 380 cm Dmitrij Nalbandjan (1906-1993) Voor het geluk van het volk 1949 Olie op doek 280 x 380 cm
		Nalbandian (1906 -1993) produced this history painting in 1949: a jubilee year both for the Communist party and for the regime. It was shown at two major exhibitions: the exhibition of painting from the Soviet Union and 'Joseph Vissarionovich Stalin in art'. The painting depicts a contemporary incident - a meeting of the Politburo - as if it were an event of unparalleled historical significance. The meeting had already been preceded by enormous radio and press publicity, the edition of 'Pravda' published on 24 October 1948 being almost entirely devoted to it. The painting shows members of Stalin's inner circle - Vyatcheslav Molotov, Nikolai Shvernik, Nikolai Bulganin, Artyom Mikoyan, Nikita Khruschev, Andrei Andreyev, Alexei Kosygin, Kliment Voroshilov, Georgi Malenkov and Lazar Kaganovich - bent over a plan for the future of forestry: "The plan for protective afforestation, for the introduction of rotational agriculture with grassland, and for the building of ponds and water reservoirs to ensure high and stable production in the steppe and forest steppe areas of the European region of the USSR." The leader himself is depicted in the uniform of a Field Marshall, without his many medals, but with the gold star of a 'Hero of the Soviet Union'. His staff listen in rapt faith and admiration to Stalin's explanation of his 'great plan for the transformation of nature'. Like some divine architect, Stalin points to some key feature of the plan. In the background, a portrait of Lenin contributes to the devotional atmosphere. These two, Lenin and Stalin, were presented as the infallible fathers of the nation, dedicated to achieving the happiness of the people. In this painting, the artist uses the iconography of the Christian theme of the Last Supper in the service of the new 'religion of the state': Stalin stands at the head of the table, dressed in his almost gold-coloured uniform and surrounded by his disciples, like a saviour extending the promise of a golden future. The very different reality of the situation is exemplified by the fact that he had Lavrenty Beria shot in the summer of 1953 and ordered that his likeness be expunged from the painting. Nalbandjan (1906 -1993) maakte dit historiestuk in het jubileumjaar van de communistische partij en regering in het jaar 1949. Het werd getoond op twee belangrijke exposities: de tentoonstelling van de schilderkunst van de Sovjet-Unie en 'Jozef Vissarionovitsj Stalin in de beeldende kunst'. Een eigentijdse gebeurtenis - een vergadering van het Politbureau - wordt voorgesteld als een happening van ongekend grote historische betekenis. Via radio en kranten was het volk er al uitgebreid over geïnformeerd; de 'Pravda' van 24 oktober 1948 was er vrijwel geheel aan gewijd. De naaste medewerkers van Stalin, Vjatsjeslav Molotov, Nikolaij Sjvernik, Nikolaij Boelganin, Artjom Mikojan, Nikita Chroetsjov, Andrej Andrejev, Aleksej Kosygin, Kliment Vorosjilov, Georgij Malenkov en Lazar Kaganovitsj buigen zich over een plattegrond van de toekomstige bosbouw: "Het plan van veldbeschermende bosaanplantingen, van de invoering van wisselbouw met grasland, de bouw van vijvers en waterreservoirs ten behoeve van gegarandeerde hoge en stabiele oogsten in de steppe - en woudsteppegebieden van het Europese deel van de USSR." De leider zelf wordt getoond in een maarschalksuniform, vanzelfsprekend zonder zijn talloze onderscheidingen, maar met de ster van een 'held van de Sovjet-Unie'. Vol vertrouwen en bewondering luisteren de leden naar Stalins uiteenzetting van 'het grote Stalinplan der transformatie van de natuur'. Stalin gelijkt een goddelijke architect, die het een en ander op de kaart aanwijst. Op de achtergrond draagt een portret van Lenin bij aan deze bijna 'heilige' sfeer. Zij, Lenin en Stalin waren de onschendbare toegewijde vaders der natie, die voor het geluk van het volk zouden zorgen. In dit schilderij heeft de kunstenaar de iconografie van het christelijke thema van het Laatste avondmaal gebruikt voor de nieuwe 'civiele religie': Stalin staat hier in zijn bijna goudkleurige uniform aan het hoofd van de tafel temidden van zijn volgelingen, als een soort verlosser die een gouden toekomst belooft. Dat socialistisch-realistische kunst ondergeschikt gemaakt werd aan politiek-ideologische doelen, blijkt ook uit het feit dat het portret van Lavrentij Beria na diens terechtstelling in 1953 is weggewerkt.