| welcome and introduction dutch & english text back to exhibition | ||
| Art + Religion in Russia | ||
|
"Art and Religion in Russia" is an
exhibition tracing the unbroken theme of spirituality in Russian
art and showing how Russian artists of every era have found their
own way to integrate religion into their work. Down the centuries,
Christianity and the visual imagery associated with it have
continued to play a major role in Russian art history: from the
medieval icons and 19th- century salon paintings right through to
the work of the 20th-century avant-garde and the art of the
perestroika era. Working hand in hand with the State Russian
Museum in St. Petersburg, the Gemeentemuseum has put together a
major exhibition on this subject. The roots of Russian art go back to the religious icons produced by specialist icon-painters for use in the Orthodox church. Until the 18th century, this was virtually the only form of painting known in Russia. The practice of painting in oils on canvas was introduced by Tsar Peter the Great (1682-1725), who opened up the country to the West. But whereas artists in western Europe found new non-religious subjects and outlets for their paintings, in Russia the church continued to be the major source of commissions. It was only in the 19th century that this began to change as Russian artists travelled to Rome and Paris and integrated their experiences in their work. They produced Western-style 'salon paintings' which might be up to 5 metres long and featured biblical subjects. Although religion was banned by the 20th-century Communist regime, the art of the Soviet era relied heavily on the approach adopted by the salon painters. Ilya Repin (whose work has recently been introduced to Dutch audiences via a highly successful exhibition in Groningen) was actually held up by the authorities as an example to the Social Realist school because of his socially committed themes. In size, style and composition, the vast Socialist canvases bear a close resemblance to the biblical paintings of their pre-Revolutionary predecessors - Jesus is simply replaced by Lenin or Stalin. By contrast, the avant-garde artists of the early 20th century chose a radically different approach, deliberately drawing inspiration from the indigenous Russian traditions of folk art and icon-painting. In this respect, they were returning to the established spiritual path, which they then expanded to include modern theosophical and esoteric beliefs. In the case of Kandinsky and Malevich, it was to lead eventually - via representational works derived from icon-painting and Primitivist and Cubist depictions of Russian peasant life - to total abstraction. Like an icon, Malevich's Black Square points to a higher truth. The aim of this exhibition is not to offer a complete overview of Russian art history, but to show how a selection of works dating from the 16th century to the present day are linked by their use of Christian or related imagery. In addition to a number of icons and works by world-famous artists like Kandinsky, Malevich, Repin and Goncharova, they include paintings by less well-known colleagues such as Borovikovsky, Voinov, Siemiradski, Rechetnikov and Zhilinski. During the Communist era, many of the pictures (including some by renowned artists like Repin) were regarded as politically incorrect because of their themes. For this reason, they have never before been seen in the Netherlands. Finally, the inclusion of non-conformist and contemporary paintings demonstrates that art and religion continue to be inextricably linked in the Russia of today. |
||
| Image and Content | ||
|
This exhibition has two subjects. One is the
significance of religion and spirituality in Russian art. The
other is the age-old question of the relationship between image
and content. In our own day, it is again fashionable to expect art to communicate a clear and comprehensible message. Art is seen as a means of communication. But artists have always tried to use form, line and colour to make their works of art messages in their own right. Art need not be a channel of communication; it can itself be the object of reflection. Because the public always has difficulty in accepting art without a clearly defined message, the artistic mainstream tends to be figurative and alternative movements usually begin on the fringe, as part of an avant-garde. Over time, however, it is they that are usually judged to have been more important in determining the course of art history. The question of the relationship between image and content far predates modern art. For example, icons do not refer to Christ or the Virgin Mary but embody their actual presence, and it is no accident that Russian avant-garde artists (especially Malevich) referred to this form of art in their revolt against the classical imagery of the Academy. Via the history of Russian art, 'Art + Religion in Russia' compares and contrasts these two concepts: on the one hand, the painting as the bearer of a religious or ideological message; on the other, the painting as the embodiment of spirituality. |
||
| Kunst + Religie in Rusland | ||
|
'Kunst en Religie in Rusland' volgt het
spirituele spoor in de Russische kunst en laat zien hoe Russische
kunstenaars in elk tijdperk religie op een eigen manier hebben
verwerkt. Het christelijke geloof en zijn beeldtaal is altijd een
grote rol blijven spelen in de Russische kunst; van de iconen, de
19de eeuwse salonkunst, de 20ste eeuwse avant-garde tot en met de
kunst van de Perestrojka. Met het Russisch Staatsmuseum in St.
Petersburg heeft het Gemeentemuseum een groots overzicht over dit
onderwerp samengesteld, met vele werken die niet eerder in
Nederland te zien zijn geweest. De Russische kunst vindt zijn wortels in de religieuze iconenschilderkunst, met voorstellingen die in opdracht van de orthodoxe kerk door icoonschilders gemaakt zijn. Tot de 18de eeuw kende men in Rusland vrijwel geen andere schilderkunst. Pas onder tsaar Peter de Grote (1682-1725), die het land openstelt voor Europese invloeden, worden olieverf en linnen geïntroduceerd. Maar waar in de rest van Europa de kunstenaars nieuwe onderwerpen en opdrachtgevers ontdekken, blijft in Rusland de kerk lange tijd de belangrijkste opdrachtgever. In de 19de eeuw komt daar verandering in: Russische kunstenaars reizen naar Rome en Parijs en verwerken hun indrukken. Er ontstaat - in Westerse stijl - een 'salonkunst' met soms 5 meter hoge schilderijen over bijbelse verhalen. Hoewel religie onder het communisme verboden was, grijpt de kunst van het Sovjettijdperk juist op deze afbeeldingen terug. Ilya Repin, wiens werk onlangs met veel succes in Groningen werd geïntroduceerd, wordt wegens zijn sociaal geëngageerde thematiek door de autoriteiten tot voorbeeld gesteld voor het Socialistisch Realisme. De enorme socialistische doeken lijken in afmeting, stijl en compositie sprekend op die van de bijbelse thema's van de salonkunst - de plaats van Jezus wordt hier echter ingenomen door Lenin of Stalin. De avant-garde kunstenaars in het begin van de 20ste eeuw gaan een andere weg. Zij zoeken hun inspiratie in de eigen Russische cultuur: in de volkskunst en in de iconen. Daarbij blijven zij het spirituele pad volgen, dat dan is uitgebreid met moderne spirituele stromingen als de theosofie en de esoterie. Bij Kandinsky en Malevitsj leidt dit via afbeeldingen van het Russische boerenleven uiteindelijk tot een totale abstractie. Malevitsj' Zwarte Vierkant verwijst, net als een icoon, naar een hogere werkelijkheid. Deze tentoonstelling biedt geen volledig overzicht van de Russische kunstgeschiedenis maar is een selectieve keuze van werken die vanaf de 16de eeuw betrekking hebben op de christelijke of daarmee verwante beeldtaal. Naast een aantal iconen en werken van beroemde kunstenaars als Kandinsky, Malevitsj, Repin en Gontsjarova zijn ook werken van minder bekende collega's als Borovikovsky, Voinov, Semiradski, Resjetnikov en Zjilinski aanwezig. Vele doeken worden nu voor het eerst in Nederland getoond, ook die van bekendere kunstenaars, zoals Repin, omdat deze werken ten tijde van het communisme vanwege hun thematiek niet politiek correct werden bevonden. |
||
| Beeld en Inhoud | ||
|
Naast de betekenis van religie en
spiritualiteit in de Russische kunst heeft deze tentoonstelling
nog een ander onderwerp: de oeroude kwestie van de relatie tussen
beeld en inhoud. In deze tijd is het weer gangbaar van de kunst te
verwachten, dat zij een zuiver omschreven en begrijpelijke inhoud
overbrengt. De kunst wordt dan gezien als informatiedrager. Daar
tegenover staat dat kunstenaars altijd weer geprobeerd hebben het
kunstwerk met zijn vormen, lijnen en kleuren zelf de inhoud te
laten zijn. Kunst hoeft in dit geval geen boodschap te brengen,
maar is zelf het voorwerp van beschouwing. Omdat het publiek er
altijd moeite mee heeft wanneer er geen duidelijke omschreven
boodschap aangereikt wordt, beginnen zulke stromingen meestal in
de marge, zijn avant-gardistisch en voert figuratieve en dus
begrijpelijke kunst vaak de boventoon. Na verloop van tijd wordt
echter meestal de vroegere avant-garde kunsthistorisch als
belangrijker gezien. De kwestie van de verhouding tussen beeld en inhoud is echter veel ouder dan de moderne kunst. Iconen bijvoorbeeld verwijzen niet naar Christus of Maria maar belichamen hun feitelijke presentie en het is niet toevallig dat Russische avant-gardisten, en met name Malevitsj, zich in hun verzet tegen het aangeleerde klassieke beeld juist op Iconen beriepen. Aan de hand van de Russische kunstgeschiedenis zet 'Kunst + Religie in Rusland' deze twee opvattingen naast elkaar: het schilderij als brenger van een religieuze- of ideologische boodschap tegenover het schilderij als neerslag van spiritualiteit. |
||
icons dutch & english text back to exhibition |
||
| Icons | ||
|
Russia's conversion to Christianity began in
988 AD. Prince Vladimir of Kiev had sent out emissaries to study
the various world religions. In the Aya Sofia in Constantinople,
they found one which they thought would suit Russia: a faith
marked by a strong aesthetic appeal. The prince agreed and had his
subjects baptised in the river Dnieper. The Orthodox Christianity practised in Constantinople was associated with cruciform domed churches and with icons. Similar churches were constructed in Russia, initially with help from Byzantium. In Kiev, a new Aya Sofia was built, named after the original in Constantinople. In the Orthodox church, the Word and the Image are of equal importance. Either can put worshippers in direct contact with the deity. Icons render the Divine visible. Images of Christ, of Mary the Mother of God and of saints and angels draw worshippers into an invisible world which is far removed from the drabness of everyday life. With their radiant colours and lavish use of gold, symbolising heaven, eternity and light, the icons bear witness to the Divine Mystery. Although icons are never normally signed, the creators of a few exceptional examples are known by name. This exhibition space features a 19th-century "Annunciation" by Vladimir Borovikovsky. Another painting by this great artist can be seen in the next room. |
||
| Iconen | ||
|
Vanaf 988 werd Rusland gekerstend. Vladimir,
grootvorst van Kiev, had onderzoek laten doen naar de
verschillende wereldgodsdiensten. In Constantinopel, in de Aya
Sofia, troffen zijn afgezanten, de godsdienst die volgens hen bij
Rusland paste: een geloof gekenmerkt door schoonheid. De
grootvorst koos voor het christendom en liet zijn onderdanen dopen
in de Dnjepr. Bij dit christelijk geloof uit Constantinopel
hoorden kruiskoepelkerken en iconen. Deze kerken werden ook in Rusland gebouwd; aanvankelijk met assistentie van de Byzantijnen. In Kiev verrees eveneens een Aya Sofia, vernoemd naar het origineel in Constantinopel. In de orthodoxe kerken zijn Woord en Beeld even belangrijk. Zowel via woorden als via iconen kan de toeschouwer direct in contact komen met God. Iconen stellen de Goddelijke wereld present. Via de beeltenisssen van Christus, de Moeder Gods (Maria), engelen en heiligen kan de beschouwer worden opgenomen in de zichtbare, onzichtbare Goddelijke werkelijkheid; de dagelijkse sleur even vergeten. In prachtige kleuren en veel goud leggen iconen getuigenis af van het Mysterie. Het goud verwijst naar de hemel, de eeuwigheid, het licht. Iconen worden eigenlijk nooit gesigneerd. Toch weten we van enkele zeer bijzondere iconen, wie hun makers waren: Theofanes de Griek, Andrej Rjoeblov, Dionisius en Simon Oesjakov. In deze zaal hangt een 19de eeuwse "Annunciatie" van Vladimir Borovikovskij, een bijzondere kunstenaar van wie ook een schilderij in de volgende zaal te zien is. |
||
| neo classicism dutch & english text back to exhibition | ||
| Neo-Classicism | ||
|
Once Peter the Great (1689-1725) had opened
up the country to the West, major changes took place in Russia.
They included new ideas in art and religion. The church was placed
officially under state control and a Holy Governing Synod replaced
the patriarchate. Russian artists were sent abroad to train and
Academies of Fine Art were established in imitation of those in
the West. Neo-Classicism came into vogue, with artists endlessly copying works from classical antiquity, by the Italian Renaissance masters and even by Poussin. Unlike icons, Neo-Classical paintings were intended to represent the reality of the physical world. History painters preferred to produce their works at the very spot to which they referred. For example, Vorobiev travelled to Jerusalem to depict the Church of the Holy Sepulchre as accurately as possible. Ivanov wanted to visit Palestine too, but his money only took him as far as Italy so he had to paint his settings there. The influence of classical sculpture is apparent in the work of Yegorov and Briullov, and in Ivanov's heads. Borrowing from the visual language of the icons is equally obvious, although artists like Ivanov en Borovikovsky went about it in their own idiosyncratic manner. Borovikovsky made angels literally invisible, revealing their presence only by spoken texts. Ivanov selected seldom depicted incidents and strove to interpret them in his own way. His "Appearance of Christ to the People" can be regarded as an original and revolutionary painting. |
||
| Neo-Classicisme | ||
|
Nadat Peter de Grote (1689-1725) de deur
naar het Westen had opengezet veranderde er veel in Rusland. Ook
op de terreinen van religie en kunst. Peter de Grote stelde de kerk officieel onder staatsgezag en verving de patriarch door een Heilige Synode. Russische kunstenaars werden naar het buitenland gestuurd en genoten daar hun opleiding. Kunstacademies werden gesticht naar Westers model. Het neo-classicisme deed zijn intrede: eindeloos kopiëren naar voorbeelden uit de Klassieke Oudheid en Italiaanse Renaissancemeesters, maar ook naar Poussin. In tegenstelling tot de iconenschilderkunst werd juist de zintuiglijk waarneembare werkelijkheid weer een belangrijk criterium. Historiestukken werden bij voorkeur geschilderd op de plek waar de gebeurtenis had plaatsgevonden. Zo ging Vorobjov naar Jeruzalem om de Heilige Grafkerk zo nauwkeurig mogelijk te kunnen naschilderen. Ivanov wenste ook naar Palestina te gaan, maar kwam door geldgebrek niet verder dan Italië en moest dus met een Italiaanse setting tevreden zijn. De invloed van de klassieke sculptuur is goed te zien in het werk van Jegorov en Brjoellov, ook in de koppen van Ivanov. Evident is ook wat nog aan de beeldtaal van de iconen ontleend werd. Kunstenaars als Ivanov en Borovikovskij deden dat evenwel op een heel eigen vrije wijze. Borovikovskij maakte engelen letterlijk onzichtbaar, maar liet ze nog in gesproken teksten aanwezig zijn. Ivanov koos voor zeldzaam uitgebeelde momenten en poogde daaraan een eigen interpretatie te geven. Zijn "Christus verschijnt aan het volk" kan als origineel en revolutionair worden beschouwd. |
||
| realism dutch & english text back to exhibition | ||
| Realism | ||
|
From 1863, there was growing resistance to
the rigid rules of the Imperial Academy in St Petersburg. Artists
found it ridiculous that they were forced constantly to imitate
Western examples. Why go on painting Roman landscapes and
classical beauties when their own surroundings, people and period
offered so many interesting and important subjects? In 1870, the Society for Travelling Art Exhibitions was established. Its members, known as 'peredvizhniki' (travellers) wanted to paint genuinely Russian subjects and were concerned with the lot of ordinary people. Their religious works revolved around self-sacrifice and suffering. Genre paintings like Repin's "They Did Not Expect Him" compared revolutionary figures with Christ. In the same year, Savva Mamontov bought an estate at Abramtsevo which became the focus of an artists' colony similarly dedicated to the indigenous cultural heritage. Partly thanks to Elizavetha Mamontova, there was an unprecedented surge of interest in medieval Russia. A small church was built on the Mamontov estate and artists like Repin, Polenov, Vasnetsov and Nesterov worked on the iconostasis. Semiradsky and Zhukovsky remained under the influence of Neo-Classicism. Peredvizhniki like Ge, Repin and Makovsky painted in a Realist manner which made biblical subjects more accessible to the masses. Polenov, Vasnetsov and Nesterov showed a renewed interest in icon-painting, colour and light. |
||
| Realisme | ||
|
Vanaf 1863 groeit het verzet tegen de
strakke reglementering van de Keizerlijke Academie in
St.-Petersburg. Kunstenaars vonden het belachelijk dat zij continu
naar Westerse voorbeelden moesten schilderen. Waarom zouden zij
langer Romeinse landschappen en klassieke schoonheden moeten
weergeven, als de eigen omgeving, eigen mensen en eigen tijd
zoveel interessants en belangrijks boden? In 1870 wordt de kunstenaarsgroep 'De Peredvizjniki' opgericht die koos voor echte Russische onderwerpen. De Peredvizjniki waren begaan met het lot van het gewone volk. In hun religieuze werk staan offerbereidheid en lijden centraal. Op genrestukken als Repins "Ze hadden hem niet verwacht", werden revolutionaire figuren met Christus vergeleken. In hetzelfde jaar 1870 kocht Savva Mamontov een landgoed te Abramtsevo waar zich een kunstenaarskolonie vestigde, die zich eveneens wijdde aan het eigen Russisch culturele erfgoed. Mede dank zij Elizavetha Mamontova genoten de Russische Middeleeuwen een ongekende opbloei. Op het terrein werd een kerkje gebouwd, waarvan kunstenaars als Repin, Polenov, Vasnetsov en Nesterov de iconostase vervaardigden. Semiradsky en Zjoekovsky staan nog onder invloed van het neo-classicisme. Zowel Peredvizjniki als Gé, Repin en Makovsky brengen door hun realistische trant van schilderen bijbelse thema's dichterbij de mensen. Polenov en de eerder genoemde Vasnetsov en Nesterov hebben opnieuw oog voor de iconenschilderkunst, kleur en licht. |
||
| From Realism To Symbolism | ||
|
The paintings that Vasnetsov and Nesterov
produced at the end of the 19th century show Symbolist tendencies.
Although both of them were peredvizhniki (artists who aimed to
depict everyday life in the most realistic and 'true-to-life'
manner), their work is clearly different from that of their
colleagues. They were more open to Western influences and they
shared a particular interest in French Symbolism. Their paintings
are more colourful, more stylised and more optimistic. Since Vasnetsov had originally trained as a priest, he was familiar with the iconography and abstract language of icons. Although the large pictures in this exhibition space are not tempera paintings on wood, people in Russia still call them icons. After all, they were made for the church. Vasnetsov's 'The Burial Shroud of Christ' was a design for a tomb in the St Vladimir Cathedral in Kiev. The Mother of God is a design for an altarpiece in a Russian orthodox church in Darmstadt and the 'Paternitas' is a design for a mosaic in the Alexander Nevsky Cathedral in Warsaw. In the artists' colony at Abramtsevo, Vasnetsov and Nesterov studied Russian icons and folk art. They were involved in the construction of a medieval-style church on the estate and painted 'icons' for its iconostasis. Interest in medieval icon-painting revived and it became once again a major source of inspiration for artists like Vasnetsov and Nesterov. It was probably also at Abramtsevo that Vasnetsov was inspired with the idea of the splendid decorative framing of the canticles on 'The Burial Shroud of Christ'. |
||
| Van Realisme naar Symbolisme | ||
|
De doeken die Vasnetsov en Nesterov aan het
einde van de 19de eeuw schilderden, neigen naar het symbolisme.
Hoewel beide kunstenaars lid waren van de Peredvizjniki -
kunstenaars die de dagelijkse werkelijkheid zo realistisch en
'waarheidsgetrouw' mogelijk wensten weer te geven -, onderscheidt
hun werk zich duidelijk van hun collega's. Beiden stonden meer
open voor Westerse invloeden en hadden in het bijzonder interesse
in het Franse symbolisme. Hun werken zijn kleurrijker, meer
gestileerd en optimistischer. De kunstenaar Vasnetsov, die ook een opleiding tot priester had genoten, was goed op de hoogte van de iconografie en de abstracte taal van iconen. Hoewel de grote doeken in deze zaal niet met tempera op panelen geschilderd zijn, worden ze in Rusland gewoon iconen genoemd. Ze zijn namelijk in opdracht van de kerk vervaardigd. 'De lijkwade van Christus' van Vasnetsov was een ontwerp voor een epitaaf in de St.-Vladimirkathedraal in Kiev. De Moeder Gods is een ontwerp voor een altaarstuk in een Russisch orthodoxe kerk in Darmstadt en de 'Paternitas' een ontwerp voor een mozaïek in de Alexander Nevsky kathedraal in Warschau. In de kunstenaarskolonie te Abramtsevo hadden Vasnetsov en Nesterov zich verdiept in de eigen iconen en in de volkskunst. Ze werkten mee aan de bouw van een kerk naar Middeleeuws model en schilderden 'iconen' voor de iconostase in Abramtsevo. De belangstelling voor Middeleeuwse iconenschilderkunst was gewekt en werd opnieuw een grote inspiratiebron voor kunstenaars als Vasnetsov en Nesterov. Vasnetsov heeft te Abramtsevo waarschijnlijk ook inspiratie opgedaan voor de prachtige decoratieve omlijsting van de liedteksten op 'De lijkwade van Christus'. |
||
| avant garde dutch & english text back to exhibition | ||
| Avant-garde | ||
|
The early 20th century was a period of
ferment in the Russian art world: Symbolism, Neo-Primitivism,
Cubism, Futurism and Cubo-Futurism were rapidly succeeded by Rayonism, Suprematism and Constructivism. In the religious field, alternative movements advocating greater openness had already emerged in the 19th century: theosophy, anthroposophy, esoteric philosophy and Oriental spirituality. The new formal and spiritual ideas contributed to the rapid development of new artistic movements. Malevich painted a number of Symbolist works of a holistic nature, referring to a number of dimensions. Goncharova, Jawlensky, Kandinsky, Filonov and Petrov-Vodkin harked back to the art of icon-painting and interpreted it in their own individual ways - whether modernist or primitive - in highly simplified forms and with a free use of colour. Voinov and Burliuk integrated Futurist elements into their work, using force-lines and fragments of text to achieve the dynamic look they wanted. A few years after Goncharova's Rayonism and Larionov and Kandinsky's early abstract works, Malevich produced his earth-shaking image of nothingness entitled "Black Square". Paintings were no longer to represent visible reality. They were not to be landscapes, portraits, history paintings or still lifes, but pure art: weightless geometrical planes floating freely within space in a timeless fourth dimension. Kandinsky was initially cautious but in the 1920s also produced geometrical abstract paintings at the Bauhaus. And Malevich? He forged on with the glorification of the white cross and the peasant as a new iconic figure in his time. |
||
| Avant-garde | ||
|
Aan het begin van de 20ste eeuw maakte de
kunst een stormachtige ontwikkeling door: van symbolisme,
neo-primitivisme, kubisme, futurisme, kubo-futurisme, tot
rayonisme, suprematisme en constructivisme. Op het terrein van de
religie waren reeds in de 19de eeuw verschillende alternatieve
bewegingen op gang gekomen die voor meer openheid pleitten:
theosofie, antroposofie, esoterische filosofie en Oosterse
spiritualiteit. Zowel formele als spirituele factoren hebben dus aan deze dynamische ontwikkeling bijgedragen. Malevitsj schildert enkele symbolistische werken die holistisch van aard zijn en naar meerdere dimensies verwijzen. Gontsjarova, Jawlensky, Kandinsky, Filonov en Petrov-Vodkin grijpen naar de iconenschilderkunst terug en verwerken deze bron ieder op een eigen wijze - modern of primitief - in sterk vereenvoudigde vormen en vrij kleurgebruik. Voinov en Boerljoek verwerken futuristische elementen in hun oeuvre. Met krachtlijnen en tekstfragmenten bereiken zij de gewenste dynamiek. Enkele jaren na het rayonisme van Gontsjarova en Larionov en Kandinsky's vroeg abstacte werken, komt Malevitsj met zijn wereldschokkend beeld van het niets "Het zwarte vierkant". Geen representaties van wat er te zien valt. Geen landschappen, geen portretten, geen historiestukken of stillevens meer, maar pure kunst, bestaande uit geometrische vlakjes die door de ruimte van het doek zweven, gewichtsloos en buiten de tijd in een vierde dimensie. Kandinsky, aanvankelijk enigszins terughoudend tegenover de avant-garde, schildert in de jaren twintig ook geometrisch abstracte werken in het Bauhaus. En Malevitsj? Hij zet zijn werk voort met de verheerlijking van het witte kruis en de boer als een nieuwe icoonfiguur in zijn tijd. |
||
| socialistic realism dutch & english text back to exhibition | ||
| Socialist Realism (1930s - '80s) |
||
|
In 1932 Stalin decreed that all artists were
henceforth to work exclusively in the Socialist Realist style.
They were to 'depict life in its revolutionary development' since
1917. Repin was held up as the great example. Abstract painting
was forbidden and all artists had to join the official Union.
Anyone failing to comply was deprived of a studio, materials and
commissions. Many artists felt that it was not only their
livelihoods, but also their very lives that were under threat. Artists were expected to uphold and propagate Communist ideals. The idea of an ideal future had to be preached on every occasion. Workers were portrayed as industrious and joyful. Everything 'the father of the nation' did was taken to serve the interests and happiness of the people. The 'great leader' was the subject of female idolisation and the motive for children's efforts at school and men's labour in the workplace. Stalin had launched the personality cult surrounding Lenin as early as 1924. Under his own regime, the cult of the leader came to assume grotesque proportions. Both Lenin and Stalin were presented as deities and honoured by many as their 'masters' and 'the children's friends'. Religious faith, worship and art were banned. Churches were destroyed and priests murdered. Reshetnikov, Samokhvalov, Nalbandian en Kugach painted huge Socialist Realist pictures in praise of their hero. |
||
|
Socialistisch-Realisme (jaren 30-80) |
||
|
In 1932 vaardigde Stalin een decreet uit,
waarin hij bepaalde dat kunstenaars in een
socialistisch-realistische stijl moesten werken. Zij werden
geacht'de werkelijkheid weer te geven in haar revolutionaire
ontwikkeling' sinds 1917. Repin werd als het grote voorbeeld aangeprezen. Abstract schilderen werd verboden. Bovendien mochten de kunstenaars zich alleen maar aansluiten bij de officiële Kunstenaarsbond. Wie zich daar niet aan hield, kreeg geen atelier, geen materiaal en geen opdrachten. Velen voelden zich niet alleen in hun bestaan, maar ook in hun leven bedreigd. Kunstenaars dienden het communistische ideaal te ondersteunen en te propageren. Het idee van een ideale toekomst moest overal gepredikt worden. Arbeiders werden geschilderd als harde werkers en gelukkige mensen. Alles wat 'de vader van de natie' ondernam, diende het belang en het geluk van het volk. De 'grote leider' was degene met wie de vrouwen dweepten, voor wie de kinderen op school hun best deden en de mannen zwoegden. Stalin had in 1924 de persoonsverheerlijking van Lenin al ingezet. Tijdens zijn eigen bewind begon de cultus geleidelijk aan groteske vormen aan te nemen. Beide leiders werden als goden voorgesteld en door velen als hun 'meester' en 'de vriend van de kinderen' vereerd. Godsdienst, kerkgang en religieuze kunst waren verboden. Kerken werden verwoest en priesters vermoord. Reshetnikov, Samochvalov, Nalbandjan en Koegatsj brengen op grote doeken in een realistische schilderstrant hulde aan hun held. |
||
| non conformism and contemporary art dutch & english text back | ||
| Non-conformist & contemporary art |
||
|
The death of Stalin (1953) brought an
initial relaxation of State control. For the first time in 35
years, foreign art could be exhibited and artists were allowed a
glimpse of the treasures hidden away in the museum vaults. There
they discovered abstract works by Malevich and Kandinsky. Some
artists abandoned the rules of Socialist Realism, refused to join
the official Union of Artists, formed their own groups and
organised underground exhibitions. One example is the
Lianosovskaya group, to which Nemukhin belonged. Following a row with Khruschev in 1962, new strictures were imposed. Socialist Realism became compulsory again and non-conformist artists were spied upon as enemies of the State. However, they continued their activities underground. Their works vary enormously. Moiseenko was still fairly traditional, but Kulakov painted in a virtually abstract manner, because he was acquainted with the work of American Abstract Impressionists like Jackson Pollock. Michailov developed a highly personal style, while Gurevich's work is still figurative, primitive, but also autobiographical in nature. Perestroika has brought relatively little change in the circumstances of the Non-Conformists although there is now certainly greater freedom to travel and to sell abroad. The revival of religion has been accompanied by the restoration of old churches and religious art now flourishes as never before. In principle, there is now complete artistic freedom. But whether abstract and figurative art (so-called 'salon painting') receive equal appreciation is another question. |
||
|
Non-conformisme & hedendaagse kunst |
||
|
Na de dood van Stalin (1953) werden de
teugels aanvankelijk enigszins gevierd. Voor het eerst sinds 35
jaar was er weer kunst uit het buitenland te zien en mochten
kunstenaars een kijkje nemen in de depots van de verschillende
musea. Daar troffen ze abstracte werken aan van Malevitsj en
Kandinsky. Sommige kunstenaars hielden zich niet langer aan de regels van het socialistisch-realisme, weigerden lid te worden van de officiële kunstenaarsbond, vormden hun eigen groepjes en organiseerden geheime tentoonstellingen. Een voorbeeld is de "Lianosovskaja-groep, waar Njemoechin deel van uitmaakte. Na een botsing met Chroetsjov in 1962 stelde deze het socialistisch-realisme weer verplicht. Niet-officiële kunstenaars werden opnieuw als staatsgevaarlijke burgers geschaduwd. Zij zetten echter hun activiteiten ondergronds voort en worden daarom veelal als de non-conformisten aangeduid. Hun werk is zeer verschillend van aard. Moisejenko is nog vrij traditioneel, maar Koelakov schildert nagenoeg abstract, omdat hij het werk van Amerikaanse abstracte expressionisten als Jackson Pollock had leren kennen. Michailov ontwikkelde een sterk persoonlijke stijl, Goerevitsj werk is nog figuratief, primitief, maar ook autobiografisch van karakter. Na de perestrojka veranderde er voor de non-conformisten niet zo heel veel. Hun reis- en afzetmogelijkheden werden zeker vergroot. Met de godsdienstige opleving ging de restauratie van oude kerken gepaard. Religieuze kunst bloeit als nooit tevoren. In principe mag alles weer. Maar of abstracte kunst en figuratieve kunst (zg. salonkunst) evenzeer gewaardeerd wordt is een andere vraag. |
||
 |
This virtual exhibition is hosted by
the Association of Fine Art dealers in the Netherlands (VHOK) |
|
|
This site is geared for: 'MS explorer 5' and a 1024x768 screen. |